Afgelopen maandag stond er weer een leuke uitspraak op Boek9. Het betreft een uitspraak over slaafse nabootsing. De slaafse nabootsing is een juridisch leerstuk dat zich heeft ontwikkeld in de rechtspraak. Kort gezegd komt het hier op neer: als een product geen bescherming meer heeft via een of ander intellectueel eigendomsrecht (auteursrecht, merkenrecht, octrooirecht etc.) dan kan een dergelijk product nog bescherming genieten via de slaafse nabootsing, hetgeen afgeleid is van de onrechtmatige daad (een soort van sui generis). Je hebt als producent een zorgvuldigheid die je moet nakomen die onder andere inhoudt dat je niet zomaar iemand anders zijn product klakkeloos nabootst. Je moet dan als 'nabootser' ervoor zorgen dat jouw product genoeg afwijkt van het reeds bestaande, originele product.

Dit leerstuk is geboren in het arrest Hyster Karry Krane, en heeft nadien enkele aanvullingen gekregen. Een producent mag een product nabootsen, als hij maar genoeg afwijkt van het originele product (zonder daarbij afbreuk te doen aan de bruikbaarheid en deugdelijkheid van het product) zodat er geen verwarring kan ontstaan tussen het originele product en het nagebootste product.

De uitspraak van 1 februari 2010 is van de voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam. Het betreft de nabootsing van een gevelsteker. Een gevelsteker kan gebruikt worden voor hijswerk waarbij materialen tegen de gevel kunnen worden aangebracht. De rechter komt na de standaardoverwegingen ten aanzien van slaafse nabootsing tot de conclusie dat de totaalindruk van beide gevelstekers 'exact hetzelfde' is.

Maar, vervolgt de rechter, de vordering tot demonteren wordt afgewezen omdat het niet uit te sluiten is dat de nabootser in dit geval enkele aanpassingen kan maken waardoor het verwarringsgevaar wordt vermeden. Bovendien is de slaafse nabootsing niet een verkapte vorm van kapitaalvernietiging aldus de rechtbank. Wat moet de nabootser dan met de producten als hij die producten niet meer mag exploiteren? Is het toewijzen van de vordering tot staking van de exploitatie an sich niet al een verkapte vorm van kapitaalvernietiging?

De uitspraak van de rechtbank is naar mijn idee 'eentje volgens het boekje', de rechtbank heeft alle omstandigheden meegewogen die bij de slaafse nabootsing van toepassing zijn. Een hoger beroep lijkt mij ook weinig zinvol, maar misschien denkt de advocaat van de gedaagde daar anders over.

Geschreven door E.T. Bergsma (LISA lid).